De geschiedenis van dorp, stad en gehucht.
Westenschouwen Door Huib Uil

Het meest bekende volksverhaal van Schouwen-Duiveland is dat van de zeemeerman die zo boos was dat de vissers zijn echtgenote gevangen hadden genomen, dat hij de vloek uitsprak dat de plaats zou vergaan.
Die legende slaat niet, zoals ten onrechte wordt gedacht, op de toren van Koudekerke, maar op die van Westenschouwen.
Zo luid ook het rijmpje: ' Westenschouwen! Het zal u rouwen, het roven mijner vrouwe. Westenschouwen zal vergaan, slechts de toren zal blijven staan.' Dit volksverhaal keert terug in het wapen van de gemeente Schouwen-Duiveland waarin de zeemeerman en zeemeermin hand in hand zijn terug te vinden.

Het volksverhaal bevat een kern van waarheid. De plaats was in de middeleeuwen welvarend. Vooral dankzij de koopvaardij en de visserij. Door allerlei omstandigheden kwam daaraan een einde. Het eens bloeiende dorp verviel tot een gehucht met nog nauwelijks tien huizen. De vloek van de zeemeerman kreeg in 1845 een vervolg want toen besloot het gemeentebestuur om de toren af te breken. Met de kerk was dat al veel eerder het geval. De toren was een ruine geworden, de interesse in oude monumenten moest nog op gang komen en de opbrengst van de afbraak leverde een aardige bijdrage aan de gemeentekas.

Het besluit tot afbraak werd genomen door het gemeentebestuur van Burgh. Tot 1816 was Westenschouwen een zelfstandige maar het geringe inwoneraantal noopte tot samenvoeging met Burgh. Wat wel bleef bestaan was het armenbestuur dat gescheiden bleef van Burgh. Dat armenbestuur vergaderde net zoals vroeger het gemeentebestuur, in de plaatselijke herberg. Daar werden ook de vergaderingen gehouden van het bestuur van de Polder Burgh en Westland. Die herberg heete officieel '' Westenschouwens Welvaren " en stond op de hoek van de Westenschouwenseweg en de Steenweg.
De uitspatting was beter bekend onder de aanduiding Kaatje en Cootje, de zusjes Van der Zande, die met veel genoegen hun gasten onthaalden. Minder verwant met de lokale indentiteit is de huidige naam: restaurant Schranserij De Olijke Tapper.

Het gehucht zou wellicht verder zijn weggezakt in de nevelen der historie ware het niet dat de recreatie Westenschouwen een nieuwe impuls gaf. Dat proces begon in het begin van de twintigste eeuw toen degene die zich dat financieel konden veroorloven hier een tweede huis lieten bouwen. Dat werd, vooral vanaf de jaren vijftig en zestig, gevolgd door steeds grotere kampeerterreinen. De korte duinovergang is een van de factoren waarom deze locatie populair werd. Vroeger was de plaatsnaam nog weleens verwarrend omdat die slechts een letter verschilde met de naam van de in 1961 ontstane gemeente Westerschouwen. Die gemeente is sinds 1997 verleden tijd zodat aan deze verwarring een einde kwam.

Secretariaat

Postadres Secretariaat
Strandweg 38
4328 KL Burgh-Haamstede
Email

 

Penningmeester

Postadres Penningmeester
Hoge Hilleweg 37
4328 RA Westenschouwen
Email